Promotieonderzoek Chameleon Skin

In 1992 startte Paul de Ruiter een onderzoek naar energiezuinige gebouwen en hoe de gevel een positieve bijdrage kan leveren aan de energiehuishouding van een gebouw. Dit onderzoek, een promotieonderzoek aan de TU Delft, vormt de rode draad door het werk van Architectenbureau Paul de Ruiter.

De belangrijkste stelling in het onderzoek 'The Chamelon Skin' is dat gebouwen in de nabije toekomst energieproducenten in plaats van energieconsumenten kunnen zijn. In 1992 leek dat nog een futuristische stelling, maar met de huidige stand van de techniek is het heel goed mogelijk om zulke gebouwen te realiseren.

Klimaatgevel
Het onderzoek spitst zich toe op de mogelijkheid om de gebouwhuid een positieve rol te laten spelen in de energiehuishouding van het hele gebouw (intelligent building). In 'The Chameleon Skin' wordt onderzocht hoe je van de traditionele klimaatscheidende gevel een klimaatactieve schil kunt maken. Een schil die als integraal onderdeel van het gebouw en zijn installaties een actieve bijdrage levert aan de energiehuishouding van het gehele gebouw. Uit dit onderzoek is de Mercator klimaatgevel ontstaan en daaruit voortvloeiend ook het Simon Stevin klimaatdak.

Aan de ontwikkeling van beide is een jarenlang praktijkonderzoek voorafgegaan, dat heeft geresulteerd in de integratie van bestaande producten in één nieuw gevelelement. Dit heeft daardoor een marktconforme bouwprijs. En doordat de gevel de kwaliteit van het binnen-klimaat verhoogt en het energieverlies verlaagt, is de integratie van de klimaatgevel of het klimaatdak in het ontwerp een investering die zich ruimschoots terug betaalt.

Naar het project: Mercator 1, Radboud Universiteit, Nijmegen